Tuesday, January 31, 2012

डिपार्चर्स (Departures)



डियागो कोबायाशी हा टोकियो मध्ये एका ऑर्केस्ट्रा मध्ये चेलो वाजवत असतो. त्यांच्या ऑर्केस्ट्राला खूप प्रेक्षक नसतात. त्यामुळे सगळे कलाकार चिंतेत असतात. काय उपाय करावा म्हणजे आपला ऑर्केस्ट्रा चांगला चालेल याबद्दल ते विचार करत असतात. त्याच दरम्यान त्यांच्या ऑर्केस्ट्राचा मालक त्यांना आता ऑर्केस्ट्रा बंद झाला आहे असे सांगतो कारण त्याला यातून काहीच उत्पन्न मिळत नसते. आता अचानक नोकरी गेल्याने डियागो खूप चिंतेत पडतो. त्याने त्याच्या बायकोला न सांगता १८ मिलियन येनला एक खूप चांगल्या प्रतीची चेलो विकत घेतली असते. आता नोकरी गेली, कर्ज घेऊन चेलो घेतली पुढे काय असा मोठा प्रश्न पडतो. याची बायको मिका ही वेब डिझायनर असते. ती म्हणते की आपण चेलोचे कर्ज फेडू पण जेव्हा तिला कळते की चेलो खूपच महाग आहे तेव्हा ती हतबल होते.

डियागो विचारांती ठरवतो की चेलो विकून टाकायची आणि त्याच्या गावाला निघून जायचे. तिथे जी काय नोकरी मिळेल ते करायची आणि समाधानाने राहायचे. त्याचा निर्णय तो मिकाला सांगतो. मिका तयार होते, गावात त्याच्या आईने त्याच्या नावावर ठेवलेले एक घर असते. हे दोघे तिथे जातात. या घरात डियागोच्या सगळे बालपण गेलेले असते या घराशी त्याच्या सगळ्या आठवणी जडलेल्या असतात. आई-वडिलांचा घटस्फोट झाल्यावर आई डियागोला घेऊन याच घरात राहत असते, वडिलांच्या काही आठवणी त्याच्या सोबत असतात. पण आता मोठा झाल्यावर तो वडिलांचा द्वेष करायला लागलेला असतो. कारण घटस्फोटाचे कारण म्हणजे वडिलांचे एका दुसऱ्या बाई बरोबर असलेले संबध आणि तिच्यासाठी वडील डियागो आणि त्याची आईला सोडून गेलेले असतात.

आता गावी परत आल्यावर नोकरी शोधणे असा कार्यक्रम सुरु होतो. त्याला एक जाहिरात दिसते. त्यात लिहिलेले असते की डिपार्चर्ससाठी एक सहकारी हवा आहे. डियागोला वाटते की ही एखादी ट्रॅव्हल कंपनी असावी. तो तिथे जातो, तिथे गेल्यावर त्याला दिसते की बरीच कॉफीन ठेवलेली आहेत. त्याला जरा शंका येते. पण आता आलोच आहोत तर बॉसला भेटून बोलावे असे तो ठरवतो. त्या कंपनीचा मनेजर असतो, तो त्याला म्हणतो की मी तुला नोकरी देईन, आणि तुला ५००००० येन इतका पगार देईन. आणि ज्या दिवशी काम असेल त्या दिवशी काम करायचे. रोज काम असेलच असे नाही. सिझन मध्ये जास्त काम असेल. डियागोचे डोळे पगार बघून फिरतात. तो म्हणतो नक्की काय काम असणार. तेव्हा बॉस त्याला समजावून सांगतो की लोक मेल्यावर त्यांना स्वच्छ पुसून, सजवून, कॉफीन मध्ये ठेवणे इतकेच काम आहे. डियागोला ते पटत नाही. पण पगार खूप, अनुभवाची आवश्यकता नाही, काम कमी असे सगळा विचार करून तो हो म्हणतो. मग त्याचे बॉस बरोबर ट्रेनिंग सुरु होते. डियागोला नक्की काय अनुभव येतात, मिकाला कळते का हा नक्की कुठली नोकरी करतो आहे?, गावातील लोकांचे काय म्हणणे असते. त्याहून मुख्य म्हणजे डियागोला त्याच्या नोकरी बद्दल काय वाटते हे बघा "डिपार्चर्स" या सिनेमा मध्ये.

हा जापनीज सिनेमा आहे. जपान मध्ये अशी समजूत आहे की माणसाचा मृत्यू झाला की त्याला सजवायचे, त्या व्यक्तीची जी इच्छा असेल त्याप्रमाणे सजवायचे, पण त्या व्यक्तीने जर आधी इच्छा सांगितली नसेल तर घरातील लोकांची इच्छा असेल त्याप्रमाणे सजवायचे आणि मग त्या मृत शरीराला सदिच्छेपूर्वक पुरायचे. मृत्यू नंतर जे संस्कार करतात ते थोडे आपल्या हिंदुच्या जवळपास जाणारे आहेत. फक्त आपण इतकी सजवणूक करीत नाही. पण अंघोळ वगैरे घालतो. हे काम करता करता डियागोची अध्यात्मिक प्रगती कशी होते, त्याच्या बायकोचे आणि त्याचे संबध कसे बदलतात हे खूप सुंदर तर्हेने दाखवले आहे. तसेच वडिलांची माया कशी त्याला शेवटपर्यंत स्वस्थ बसू देत नाही आणि शेवटी वडिलांना सजवताना त्याला काय काय उलगडते हे बघायला हवे. सिनेमा आम्हाला आवडला. पण खूप लहान मुलांना घेऊन बघण्यालायक हा सिनेमा निश्चित नाही. या चित्रपटाला ऑस्कर, अकॅडेमी आणि अजून ३३ अवार्ड मिळाले आहेत.

Diago Koyabashi is an artist Cello with an Orchestra in Tokyo. The orchestra is not doing too well so the artists are worried. They are all discussing what can be done to improve the viewership. At the same time the owner walks into the meeting and finally announced the news everyone is scared to hear. He informs that he has closed the orchestra. Diago is really worried now due to this news. He has recently bought an expensive Cello for 18 million yens without telling his wife. He was hoping to pay off the money form his salary. His wife Mika is a web designer and not really earning too much. On getting the news of job as well as big loan, she is really helpless and worried too.

Finally he decides to sell off his cello and go back to his town, and find a new job there. He conveys that to Mika and she also agrees. He has his house which his mother has left for him. Both of them shift there and clean the house and make it ready for staying. Diago remember his childhood in the house. His parents separated when he was about six years old. His mother brought him us as single mother. He hated his father because he felt that he dumped Diago and his mother for some other lady.

On his return he starts looking for a job for himself. He spots a advertisement for job. It says there is a requirement for a companion for departure. He thinks that looks like a travel company and it will be a good job, so he goes in search of that with the address and lands up in the office. On entering the office he sees coffin there, so he get cautious. But since he has been there all the way, he decides to talk to the boss. He tells him that he will be paid 500K yen as salary. There will not be too much work every day, but in season it could get bit busy. He is excited looking at the salary figure, so he enquirers what kind of job it is ? Boss tells is the the work of undertaker. After death of any person, the job is to clean the body, make it up and put it inside a coffin. Diago is not comfortable with that, but his situations compels to take it up. High salary and no experience required, so the boss starts to train him. What all he learns, what all he experiences did Mika figure it out, how did she react all watch in the movie Departure.

This is a Japanese movie. The tradition there is after the death of any person, he needs to be cleaned and do make up, resembling its real life. Many old people will have a wish conveyed how they want themselves to be prepared. If not the family will decide about it. They are bit similar like Hindu rituals of bath and changing before the final journey. The movie had very nicely shown how he learn things, how his spiritual learning takes place and how he deals with his wife during this period. During all this time he always remembers his father and finally we need to see how he learns more about his father in this process.

The movie is really good and we would highly recommend it. Departures has been awarded Oscar, Academy and other 33 awards. This may not be suitable to watch with children.

Cast
Direction

Tuesday, January 24, 2012

द नेमसेक (The Namesake)



अशोक गांगुलीला कलकत्त्याला लहानाचा मोठा झालेला आणि आता अमेरिकेत एका युनिवर्सिटी मध्ये पीएचडी करत असतो. तो लग्न करायला म्हणून भारतात येतो. जुन्या रीतिरिवाजाप्रमाणे मुलगी बघून लग्न ठरवले जाते. मुलगी असते असीमा. असीमाला खरतर शास्त्रीय संगीताची खूप आवड असते. ती शिकत देखील असते. पण आई-वडील लग्न ठरवतात आणि त्या दोघांना पण काही प्रोब्लेम नसतो. त्यामुळे ती दोघे लग्न करून अमेरिकेत येतात. अशोक गांगुली खूपच चांगला असतो. आशिमाची चांगली काळजी घेतो. त्यांना लवकरच एक मुलगा होतो. मुलाचे नाव काय ठेवायचे असा प्रश्न असतो, पण भारतात सांगितल्यावर ते पत्रिका बघणार, मग जन्माक्षर येणार आणि मग नाव ठरणार याला खूप दिवस लागत असल्याने, व अमेरिकेत नाव ठेवल्याशिवाय घरी जाता येणे शक्य नसल्याने मुलाचे नाव गोगोल ठेवण्यात येते. गोगोलचे नाव निखील असेही ठेवण्यात येते, पण गोगोल हेच नाव प्रचलित होते. थोडे दिवसाने दुसरी मुलगी होते, तिचे नाव सोनिया ठेवण्यात येते.

शाळेत नाव घालायला जेव्हा आई-वडील जातात, तेव्हा गोगोलचे नाव निखील असे सांगण्यात येते, पण गोगोल म्हणतो की त्याला निखील आवडत नाही व शाळेत गोगोल हेच नाव ठेवायचे. सुरवातीला त्याला त्याच्या नावा बद्दल काहीच प्रोब्लेम नसतो. जेव्हा तो ६-७ जातो तेव्हा शाळेतील मुले त्याला त्याच्या नावावरून चिडवतात. ते बघून त्याला खूप वाईट वाटते व तो आई-वडिलांना म्हणतो की तुम्हाला दुसरे कुठले नाव सुचले नाही का? इतके वाईट नाव का ठेवले? पण आई-वडील काही सांगत नाही. थोडक्यात गोगोलला त्याच्या नावाचा तिटकारा असतो. तो जेव्हा हायस्कूल मध्ये जातो तेव्हा त्याला कळते की निकोलाई गोगोल नावाचा एक कोणीतरी रशियन लेखक होता. त्याच्या वडिलांना तो लेखक खूप आवडत असल्याने त्याचे नाव गोगोल ठेवण्यात आले आहे. गोगोल हा लेखक जरी खूप हुशार असतो, तरी तो थोडा विचित्र असतो. आणि सगळी मुले गोगोल उर्फ निखीलला, लेखकाच्या या विचित्र कॅरेक्टर मुळे चिडवत असतात. आता शाळा संपवून दुसऱ्या गावात युनिवर्सिटी मध्ये जाणार असतो. तो तिथे त्याचे नाव निक असे सांगतो, तिथे आता नवीन आयुष्य सुरु होते. त्याला तिथे एक मॅक्सीन नावाची एक गर्लफ्रेंड मिळते. तिचे आई-वडील खूप श्रीमंत असतात. निक आता घरी आई-वडिलांना टाळू लागतो. आईचा कधीही फोन आला तरी हा घरीच नसतो. तो घरी कधीही आपणहून फोन करत नाही. आशिमाला याचे खूप दुख होते. पण ती ते फार दाखवत नाही.

आता अशोक ओहायो युनिवर्सिटी मध्ये ६ महिने शिकवायला जाणार असतो. सोनिया पण आता कॉलेज मध्ये असते, त्यामुळे आशिमा एकटीच घरी राहत असते. आशिमाला वाटते की गोगोलने अशोक जाण्यापूर्वी एकदातरी त्यांना भेटायला यावे. हो- नाही करता करता तो येतो आणि त्याचा गर्लफ्रेंडला घेऊन येतो. आशिमाला सगळेच आवडत नाही पण तरी ते सगळे निमुटपणे सहन करते. गोगोल एक दिवस राहून जातो, अशोकला विमानतळावर पोचवायला आशिमा जाते, आणि तीच काय अशोकची शेवटची भेट ठरते. पोटात दुखतंय असा अशोकचा फोन येतो, तो सांगतो की काळजीचे काही कारण मी हॉस्पिटलमधूनच बोलत आहे. डॉक्टर माझ्यावर आता उपचार करतीलच. पण हा फोन शेवटचा ठरतो. अशोकचे तीव्र हृदयविकाराच्या झटक्याने निधन होते. वडील गेल्यावर मात्र गोगोलला खूप दुख होते आणि तो त्यांना काहीच सुख देऊ शकला नाही याबद्दल तीव्र पश्चाताप करतो. त्याचा गर्लफ्रेंडला सोडून देतो.

थोड्या दिवसाने त्याला मौसमी नावाची एक बंगाली मुलगी भेटते. तिच्याबरोबर तो लग्न करतो. सोनियाने पण एका अमेरिकन मुलाबरोबर लग्न करायचे ठरवले असते. अशीमाला काही प्रोब्लेम नसतो. ती म्हणते की जर मुलं खुश आहेत तर मला काही प्रोब्लेम नाही. पुढे गोगोल-मौसामिचे आयुष्य कसे जाते, गोगोलला त्याच्या नावाचे रहस्य कळते का हे बघा "नेमसेक" मध्ये.

सिनेमा ठीक आहे. एक अमेरिकेत आलेल्या भारतीय कुटुंबियांचे जगणे दाखवले आहेत. भारतीय मूल्य सोडता येत नाही, आणि अमेरिकी मूल्य नीट धरता येत नाहीत असे थोडेसे या सिनेमातून दाखवण्याचा दुबळा प्रयत्न केला आहे. सिनेमा एकूण गोष्ट म्हणून चांगला आहे. पण नक्की कश्यासाठी हा सिनेमा काढला हे नीटसे कळले नाही. मीरा नायरने दिग्दर्शित केलेला सिनेमा असल्याने सिनेमा खूप चांगला असेल असे वाटले, पण प्रत्यक्षात सिनेमा ठीक या वर्गात मोडेल.


Ashok Ganguli is born and brought up in Kolkata. Now he is doing his PhD in an American university. He visits India and his parents suggest him to get married. Acording to Indian customs he visits a girl's house meets Asima and marries her. Asima has deep interest in Indian classical music and she is pursuing it as serious hobby. Since her parents decide her marriage she happily marries Ashok. They move back to US. Asok is very caring husband and he takes care of her very well. Very soon they have their first boy child. The hospital staff asks for a name immediately. They are not really ready for this. They were planning to make the horoscope of the boy and get the first letter of the name form it and then decide on the name. But in the hospital they will not get discharge till they decide the name, so Ashok just suggests a name Gogol. Soon they get a girl and this time they are ready with name, so she is named Sonia. Later on they name Gogol as Nikhil but that is not changed in the papers, so Gogol remains his name.

At the time of school enrollment Asima tells his name as Nikhil but young Gogol insists that it should be Gogol itself. So again in the school the same name sticks him. Initially he is happy with the name but as he grows old and enters middle school he starts feeling uncomfortable for two reasons, first it is bit unusual and another is other kids tease him on that. He asks his parents why they named him like that, but his parents do not have a real reason to him. By the time he enters high school, he starts hating his own name. His parents tell him that they tried to keep his name Nikhil at the time of school enrollment but how he insisted on Gogol that time. He learns in the high school about a renowned Russian author Nicolai Gogol and since his father liked the author that name came to his mind at the time in the hospital. Gogol was renowned author but he is also know for his whimsical character. So his classmates continue to tease him.

He finishes high school and goes a University in different city. He takes this opportunity and changes his name to Nikhil aka Nick. His life changes and he gets reed of his past and the name stuck to him for years. He gets a girlfriend called Maxim and starts to enjoy life. Slowly he starts to avoid his family. He spends more time with Maxim's parents. He is never at home with Asima calls and never calls her up. Asima is disturbed and unhappy but never shows that.

Around this time Ashok gets an opportunity to teach in Ohio university for a semester as sabbatical. Since Asima has her job as librarian she decides to stay back and only Ashok is supposed to go there. Sonali is already married to a American guy and not with her. Asima wishes that Gogol should come and spend some time with her and Ashok before he leaves for Ohio. Finally Gogol visits them along with his girl friend. She is not really happy with this kind of relationships, but she accepts it all without resentment. Gogol spend some time with them and leaves even before Ashok is supposed to leave. Asima alone has to see Ashok off at the airport. That happens to be their last time spent together. In a few days Ashok calls her form Ohio and tells her that he has some pain in the stomach and is in the hospital. He dies with heart attack within few hours. The phone conservation between Ashok and Asima was the last one they had. At this point Gogol is shocked
and really sad. He feels he could not make his dad happy at all. He leaves his girlfriend and spends some time with his mother.

He reconnects his childhood friend Mausami. She has changed a lot over years. Gogol marries Mausami and since Sonali is already married and leading a good life and Gogol is into a decent job, Asima decides to come back to India. What happens next in the lives of Gogol and Asima needs to be watched in the movie Namesake. It also opens up the secret behind the name Gogol.

The movie is good. A non resident Indian family's life in US. The emotional stress. Their attempt to balance between the Indian morals & values and the American lifestyle and culture. The storyline and the plot seems good, but does not take complete grip over audience. Not as good as most of the Meera Nair movies. Not a must watch but can watch category. This movie is based on the novel by Jhumpa Lahiri

Cast


Direction

Wednesday, January 11, 2012

गुड बॉय (Good Boy)

ओवेन हा एक १२-१३ वर्षाचा मुलगा त्याच्या आई वडिलांबरोबर राहत असतो. याच्या आई वडिलांना घर घेऊन त्यात थोडे दिवस राहून मग ते घर जास्त किमतीला विकण्याचा खूप उत्साह असतो. त्यामुळे ओवेन बऱ्याच वेगवेगळ्या घरात राहिलेला असतो. मुख्य म्हणजे त्याला सारखं घर बदलण्याचा कंटाळा आलेला असतो. सारखे घर बदलणे, नवीन शेजार, त्यातून ओवेनचा एकलकोंडा स्वभाव, त्यामुळे याला मित्र तसे कमीच असतात. कमीच असतात असे म्हणण्यापेक्षा याला कोणीच मित्र नसतात. परंतु याला कुत्रांबद्दल खूप प्रेम असते. आणि याची अशी इच्छा असते कि घरी एक कुत्रे पाळावे.

अर्थात आई-वडिलांना खूप मान्य नसते. त्यामुळे ते ओवेनला सांगतात कि तू शेजारील लोकांच्या कुत्रांना रोज सातत्याने फिरवले तर आम्ही तुला कुत्रा घेऊन देऊ. ओवेनला कुत्रांचे इतके वेड असते की तो ही अट मान्य करतो. त्याप्रमाणे तो ४ कुत्रांना रोज फिरायला घेऊन जातो. प्रत्येक कुत्रा हा वेगळ्या जातीचा असतो. ओवेनला सगळ्या कुत्रांबरोबर खेळायला त्यांना रोज फिरायला न्यायला खूप आवडते. हा रोज सकाळी त्यांना घेऊन जाणार आणि तेव्हाच त्याच्या शेजारील काही टारगट मुलं याल चिडवणार असा नित्य नियमच असतो. ओवेन तरीही त्यांच्या कडे दुर्लक्ष करून त्याचे काम इमाने इतबारे करत असतो. या मुलांमध्येच एक मुलगी असते "केनी". तिला या टारगट मुलांचे वागणे मान्य नसते पण तिचा त्याबाबत काहीच इलाज नसतो.

तर अश्या या ओवेनला त्याच्या मेहनितीमुळे आई-वडिलांकडून कुत्रा पाळण्याची परवानगी मिळते. पेट स्टोर मध्ये एक कुत्रा पसंत पडतो. तो कुत्रा घरी आणल्या जातो त्याचे नाव हबल असे ठेवतो. तर हा हबल खूप हुशार असतो. आता कुत्र्याला ट्रेनिंग द्यायचे म्हणून ओवेन त्याला पटांगणावर घेऊन जातो. पहिल्या सांगण्यातच हबल सगळे करतो, हे बघून ओवेन खूप आश्चर्यचकित होतो. एक दिवस रात्री, हबल घरातून बाहेर पडतो, तेव्हा नेमकी ओवेनला जाग येते. तो पण हबलच्या मागे जातो तर त्याला दिसते कि हबल एका स्पेसशिपच्या जवळ जातो आहे आणि तिथून त्याला काही संदेश येत आहेत. ओवेन, हबलला हाका मारतो, हबल अचानक ओवेनचा आवाज ऐकून दचकतो आणि त्याच्या मशीनमधील काही किरणे ओवेनच्या अंगावर पडतात. त्यानंतर ओवेनला कुत्रांची भाषा कळायला लागते.

हबल मग ओवेनशी अगदी नीट गप्पा करू लागतो. हबल इथे का आला आहे, त्याचा उद्देश काय हे सगळे हबलला सांगतो. तर हबल हा एक परग्रहावरून आलेला एक कुत्रा असतो. त्याच्या माहितीनुसार पृथ्वीवर आलेली सगळीच कुत्री परग्रहावरून आले आहेत. परग्रहावरील प्रमुखांनी सगळ्या कुत्रांना इथे पाठवले, जेणे करून सगळी कुत्री इथे राज्य करतील. आता सगळी कुत्री नक्की काय करत आहेत याचा सविस्तर रिपोर्ट देण्यासाठी हबल इथे आलेला आहे. हे सगळे ऐकून सुरवातीला ओवेनला गम्मत वाटते. पण मग इतर कुत्र्यांचे बोलणे ऐकून ओवेनला ते पटते.

इथे आल्यावर सगळ्या कुत्रांची जी स्थिती आहे ती बघून हबल हबकून जातो. तो बघतो कि इथे कुत्र्याला पाळीव प्राणी म्हणून पाळले जाते. सगळी कुत्री माणसांचे बोलणे ऐकतात. हबल ओवेनला सांगतो की आता हा रिपोर्ट गेला, कि सिरिअस या ग्रहावरून पृथ्वीवरील कुत्र्यांना बोलावणे येईल. आणि जगातील सगळी कुत्री नष्ट होतील. ते जर का टाळायचे असेल तर जेव्हा सिरिअस वरील प्रमुख इथे भेट देईल तेव्हा, सगळ्या कुत्रांनी वेगळ्या पद्धतीने वागायला हवे. ओवेनला मिळालेला हा एकुलता एक मित्र, त्याला सोडून जाईल या भीतीने तो म्हणतो कि आपण सगळ्या कुत्रांना शिकवू या. मग हबल सगळ्या कुत्रांना वेगवेगळ्या पद्धती शिकवतो, ज्या त्यांच्या मुळ ग्रहावर सगळी कुत्री करत असतात. शेवटी हबल त्याच्या मिशनमध्ये यशस्वी होतो का? हबल पुन्हा सिरिअस वर परत जातो का ? हे बघा "गुड बॉय" मध्ये.

सिनेमा मस्त आहे. लहान मुलांना तर अगदीच नक्की आवडेल. बरीच कल्पनाशक्ती लावून हि गोष्ट लिहिली आहे असे वाटते. सगळ्या कुत्रांचा अभिनय बघून चाट व्हायला होते. या कुत्रांना त्यांच्या ट्रेनरने कसे शिकवले असेल याचे आश्चर्य तर निश्चित वाटते. ओवेन हा त्याच्या पात्रासाठी एकदम योग्य वाटला. सिनेमा लहान मुलांना नक्कीच दाखवावा.

तुम्ही हा सिनेमा बघितला असल्यास किंवा माझ्या लिखाणावर काही प्रतिक्रिया असल्यास जरून लिहा

Owen is a boy in his early teens staying with his parents. His parents always buy a house, stay in that for few days and sell it for a better price. This has led Owen stay in several different houses. Bit now he is getting fade up of this regular shifting of houses. Owen is a lonely child and hardly has any friends. But he likes to make friends with dogs and he really wants to have one as a pet.


His parents are not too much in favor of his plan to get a dog. So to indirectly avoid this they make a deal with Owen. If he regularly helps some of the dog owners in the neighborhood, to walk their dogs, they will let him have one. Owen loves dogs so much that he happily agrees to this and starts walking four different dogs. All the four dogs are of different breeds and Owen starts to enjoy his new task of walking the dogs and playing with them. When every morning Owen takes the dogs for the walk few naughty kids used to tease him.Owen is very sincere in his work and always ignores the kids teasing him. One of the kids there was Keny, she id not happy with the kids teasing Owen, but she is also helpless.

Looking at Owen's hard work his parents decide to get him a dog. They go to the pet store and Owen liks a dog. His parents get that dog for him. He names the dog Hubble. This new dog Hubble turns out to be a very cleaver dog. When Owen takes him to the ground and start to train him, he is really surprised. Hubble is very quick learner and learns almost all the things Owen wants him to do.


One night while in his bed, Owen senses Hubble is going out of the house. So out of curiosity Owen follows him. Hubble goes out and walks up to a space sheep. Hubble is communicating with the spaceship and Owen calls him. Hubble is startled due to this, and in the process Owen is exposed to some rays coming out of the spaceship. Owen starts to understand the language the dogs use from that moment.

Hubble is very good friend of Owen now and they can communicate like good friends. Over the time Hubble explains Owen why he is on earth. Hubble is from a planner called Serious, and in fact all the dogs are form the same planet. The dogs are supposed to rule the earth and that is why they are all sent. Not the chiefs want to know the progress the dogs have made and that is the reason Hubble is sent. Owen finds this hilarious to start with but after carefully listening to many dogs, he is convinced this is the truth.

Hubble is scared to see the situation the dogs are in here. He is surprised to see the dogs kept as pets by humans. More surprised to see that all the dogs are obeying the humans. Now once this reports reaches the planet Serious, all the dogs would be called back. There will not be any dogs on earth. If this is to be avoided, when the chiefs visit earth to check out, dogs should be able to convince that they are in command. Owen is sad with the thought that he might loose his only friend Hubble.

So Hubble and Owen decide to work together train and teach all the dogs. Hubble teaches all of them the way the dogs are behaving on the planet Serious. We need to watch the Movie to see how much they are successful and if Hubble gets to live with Owen or not.

The movie is really good and a must watch for kids. The story is really well written and all the dogs have really played the roles very well. While watching the movie, we are amazed by the great job done by the trainers. Owen is played very well by the boy too.

Cast
Direction
  • John Hoffman