द अटॅक ऑफ २६/११ (The attack of 26/11)

२६/११ मध्ये मुंबई वर झालेल्या आतंकवादी हल्यावर हा सिनेमा आहे हे सांगायला नको. नावावरून ते स्पष्टच आहे. हा आतंकी हमाला खूप जास्त कव्हर झालेला आहे मिडिया मधे. तिथे झालेला हमला हा इतका भयानक होता कि त्याबद्दल रकाने च्या रकाने भरून पेपर मध्ये लिहून येत होते. त्यामुळे या सिनेमा ची स्टोरी अशी काही लिहायला नको. पण आता हा हमाला ज्या एका सूत्रात गुंतवला आहे तो म्हणजे, पोलिस कमिश्नर त्यांची बाजू चौकशी समती समोर मांडताना. मुंबई च्या पोलिस कमिशानारांवर आरोप होता कि त्यांनी हल्याची बातमी मिळाल्यावर लगेच कारवाई केली नाही. त्यांनी लीडरशिप दाखवली नाही.

कथा जशी घडली तशीच दाखवण्याचा प्रयत्न केला आहे. पण त्याची नाटकीय रुपांतर कधी कधी खूपच नाटकी झाले आहे असे वाटते. जसे, बोटीतून येत असताना, ज्या नावाड्या ची बोट पकडून ते येतात्त, त्याला मारातानाचा प्रसंग. असे दाखवले आहे कि कसाब अगदी समोर उभा आहे आणि दुसरा आतंकी वादि नावाड्याला मारतोय. आता इतक्या समोर उभा असताना त्याच्या समोर नावाड्याच्या शरीरातील रक्त उडणार असा साधा सुज्ञ विचार दिग्दर्शकाला पटलेला वाटला नाहि. सगळ्यात शेवटी कसाबला पकडताना इतकी जास्त पोलिसांची कुमक दाखवली आहे, आणि ते सगळे एकच बाजूने आतंकवाद्याच्या गाडीला घेरतात हे जर मजेशीर वाटते. पोलिसांना इतकी अक्कल नसते हे काही पटत नाही.



सिनेमा बघताना मात्र काळजाचे पाणी होते, जे लोक खरच या प्रसंगातून गेले त्यांना खरच सलामी द्यायला हवी. बघूनच प्रसंग आपल्यावर ओढवला असता तर काय केले असते असा विचार मानत येतो. आणि अश्या प्रसंगी , कामा हॉस्पिटल मधील डॉक्टरने जसे सगळ्या पेशंटला लपवले तसा नीट सुज्ञ विचार अश्या बाक्या प्रसंगी सुचायला पाहिजे असे वाटून जाते. कारण अश्या प्रसंगात डोके शांते ठेवून न घाबरता येणाऱ्या प्रसंगाला तोंड देण्याची आपल्याला कधी शिकवण दिलेली नाही.

सिनेमा बघावा ज्या लोकांना २००८ मध्ये नक्की काय झाले होते हे आठवत नसल्यास. नाना पाटेकरने पोलिस कमिशनरची भूमिका केली आहे. कसाब अगदी ओळखू येईल अश्या चण्याच्या कलाकार घेतला आहे. त्याला बंदूक घेऊन लोकांना मारणे या शिवाय फार जास्त काम इंटरवलच्या आधी नाही.



It is needless to say the the movie is about the attacks on Mumbai on 26/11. This event was most covered terrorist attacks in the world probably. It covered all the TV channels and news papers for days and weeks. So the sequence of events is well know to most. But the story line is about a police commissioner who was controlling majority part of the anti terror operations and his take on the whole issue. He was blamed with inaction and lack of leadership qualities to counter the attack effectively. 

The attempt is to show some sequence of events as they happened. But at times there is over dramatization in filming. One of the examples to quote in the scene when the terrorists capture a boat in the sea, on the pretext of seeking help and then use that to reach Mumbai. One of the terrorist is shown cutting throat of the boat owner, and Kasab is shown closely watching the incident. He was shown so close to the scene that he could not have escaped without some blood spill on him. In another incident, when Kasab was captured, all the police force was approaching the car form the same direction, leaving remaining three directions completely open. This looks very stupid, for any police force to do.

It is so difficult to watch how people have gone through in those times, feel like really saluting the people who survived those attacks. It is beyond imagination, how we would react in those kinds of circumstances. The way the doctor protected most of the patients in Kama hospital was really commendable, and we think, can we really think and work like this in so much stress? Are we really trained to handle these kind of situations or even think straight in these times.  

I would strongly recommend for all to watch this movie. Nana Patekar has really done great job in the police commissioners role. Kasab is alright too, looks like real Kasab, but does not have much role half of the time.

Director

• Ram Gopal Varma राम गोपाल वर्मा

Cast

• Nana Patekar नाना पाटेकर
•  Atul Kulkarni अतुल कुलकर्णी
• Ganesh Yadav गणेश यादव
• Farzad Jehani फार्झाद जेहानी
• Sanjeev Jaiswal संजीव जैस्वाल
• Asif Basra असिफ बसरा
• Ashish Bhatt आशिष भट
• Jitendra Joshi जितेंद्र जोशी

Few links where actual interviews of the survivors and other reports are shown. These youtube vidoes are worth seeing

https://www.youtube.com/watch?v=Li4qNtHF9J0
https://www.youtube.com/watch?v=hmr9Zlh0YxE
https://www.youtube.com/watch?v=epkKI4zqkdo

सुखांत (Sukhant)

 

प्रताप सीताबाई गुंजे, हा एक प्रख्यात वकील असतो. याची आई सीताबाई हि एका खेड्यावर छोटा उद्योग चालवत असते. प्रतापचे लग्न झालेले असते, बायको वीणा व मुलगा निखील यांच्या बरोबर प्रताप मुंबईमध्ये राहत असतो. सीताबाईनी प्रतापला खूप कष्ट करून मोठे केले असते. प्रतापचे वडील बाहेरख्याली असतात. सीताबाईला याचा खूप त्रास होतो. शेवटी एका क्षणी ती नवऱ्याला सोडून देऊन मुलाला स्वताच्या हिमतीवर सांभाळण्याचे ठरवते. आधी सैपाकीणीचे काम करून, मग स्वताचा एक गृह उद्योग सुरु करते. गावातील खूप महिलांना यामुळे रोजगार मिळतो. विश्वास हा एक पत्रकार व शिशिर हा एक डॉक्टर, हि दोन मुले याच गावातील महिलांची असतात. पण आता मोठी झालेली असतात. सीताबाई अधून मधून प्रतापकडे येऊन राहत असते.



तर सीताबाईला घरी येऊन जाण्यासाठी प्रताप गावाकडे जातो, आणि मुंबईला परत येताना त्यांचा छोटासा अपघात होतो. याच अपघातात, सीताबाईच्या मेंदूला मार लागतो व त्यामुळे त्यांना छातीखालील कुठलाही भाग हलवता येत नाही. (Quadriplegia). प्रतापला याचा खूप मोठा धक्का बसतो. डॉक्टर सांगतात की हा आजार बरा होणार नाहीये. आता असेच आयुष्य काढावे लागणार. पण कर्मयोगी सीताबाईला हे कसे सांगणार असा प्रश्न प्रतापला पडतो. व तो तिला काहीहि न सांगण्याचा निर्णय घेतो. सीताबाईला सांगतो की हा आजार बरा होईल पण किती दिवस लागतील हे सांगता येत नाही. सीताबाईला देखील हे खरं वाटते. ६-७ महिने होऊन जातात, पण काहीच सुधारणा दिसत नाही, हे बघून मात्र सीताबाईला अंदाज येतो. ती म्हणून लागते, की अश्या अवस्थेत मला जगायचे नाही. त्यापेक्षा मरण पत्करेन. हे ऐकून सगळेजण चपापतात. पण तिचे बोलणे कोणी मनाला लावून घेत नाही.

प्रताप तर तिचे बोलणे उडवूनच लावतो. पण सीताबाई तिचा हेका सोडत नाही. ती म्हणते, चांगलं आयुष्य जगण्यासाठी धडपड करावी अशी जर संविधानाने सोय केली आहे, तर जेव्हा आयुष्य नीट जगता येत नसेल, तर सुखाने मरण्याची सोय का नसावी. मला हातपाय हलवता येत नाहीत, अश्या जगण्यापेक्षा, मरण कधीही चांगले. पण प्रताप तिला समजावून सांगण्याचा प्रयत्न करतो की चांगले, आणि वाईट यातील सीमा रेषा खूप धूसर असल्या कारणाने, तू म्हणत असली हे जरी खरे असले तरी, कायदा ते मान्य करणार नाही. हिच्या जवळील लोकांना आता तिच्या पांगळ असण्याची सवय होते, पण हिला खूप त्रास होत असतो. तिच्यावर माया असणाऱ्या लोकांनी तिचे केलेले तिला खूप त्रास देऊन जाते, कारण परिस्थितीत कधीच सुधारणा होणार नसते, त्यामुळे हे करण्यात काहीच अर्थ नाही असा हिचा दृष्टीकोन असतो.

त्यात एक दिवस, सीताबाईची काळजी घेणारी नर्स लवकर घरी जाते, वीणाला ऑफिसमध्ये बरेच काम असते व त्यात निखिलच्या शाळेसाठी काहीतरी विकत आणण्याची निकड असते. त्यामुळे वीणा,, निखीलला घेऊन बाजारात जाते आणि घरी सीताबाई एकटीच उरते. घराला कुलूप लावून सगळे बाहेर जातात. प्रताप त्यादिवशी नेमका लवकर घरी येतो दाराला कुलूप बघून त्याला भयंकर राग येतो. मुख्य म्हणजे आईला एकटे सोडून सगळे कसे निघून गेले याचा खुप संताप येतो. तो सीताबाईच्या खोलीत जातो आणि बघतो तर त्या हमसून रडत असतात, आणि खोलीत शीचा वास असतो, तो चादर काढून बघतो तर सगळे कपडे घाण झालेले असतात. तो रागारागात वीणाला फोन करतो, पण तितक्यात वीणा येते. तिच्यावर वाटेल ते ओरडतो. ती ही दुखावते, पण सगळे निमुटपणे सहन करते आणि सीताबाईला स्वच्छ करते. बाहेर येऊन प्रताप चांगलेच सुनावते. या प्रसंगानंतर मग प्रताप आणि वीणा यांच्यामधील संबध सीताबाईमुळे दुरावू लागतात. हे सगळे बघून प्रताप आईच्या म्हणण्यावर विचार करायला लागतो, आणि शेवटी कोर्टात दयामरण / Mercy Killing साठी केस मांडतो. या केस मध्ये प्रताप यशस्वी होतो का ? या केस वर लोकांच्या काय प्रतिक्रिया असतात ? सीताबाईला शेवटी सुखाने मरण मिळते का हे बघत "सुखांत" या सिनेमात.

सिनेमा वेगळ्या विषयावर आहे. इथे अमेरिकेत मी खूप म्हातारी लोक बघते आणि इथल्या पद्धतीप्रमाणे ती म्हातारी लोक एकटीच राहत असतात. मग त्यांचा शेवट कुठल्यातरी इस्पितळात होतो. हे सगळे बघून, खरच इच्छामरण असावे असे वाटते. पण इच्छामरण आणि आत्म्यहत्या यातच खूपच नाजूक रेषा आहे, ती रेषा कुठे काढायची हा प्रश्नच आहे. सिनेमात दाखवलेला हा उपाय बरोबर आहे का हा प्रश्न मात्र मनाला चाटून जातो. अतुल कुलकर्णी हा उत्तम कलाकार आहेच. त्यामुळे त्याच्या भूमिकेबद्दल बोलण्याची गरजच नाही. बाकी इतर लोकांनी देखील चांगले काम केले आहे. सिनेमा बघावा, पण तुम्ही जर अतिशय हळवे असाल, तर हा सिनेमा बघणे जरा कठीण आहे.

या सिनेमाबद्दल व माझ्या लिखाणावर तुमच्या प्रतिक्रिया जरूर लिहा.




Pratap Sitabai Gunje is a famous lawyer. His mother Sitabai is enterprising lady and has been running a small business in the village. Pratap is married to Veena and has a son Nikhil. They are staying in Mumbai. Sitabai has really worked hard and brought up Pratap. Pratap's father has an affair when Pratap was about 8-10 years, and finally at one moment Sitabai breaks up with her husband to raise Pratap. She manages to get a job as cook in family. With their support she starts a home based business, and slowly involves several needy women, and supports them with jobs. Out of several children from the village Vishwas has become a Journalist and Shirish a doctor. Now with growing age, Sitabai spends some time with Pratap in Mumbai.

Once while returning from a function in the village with Pratap, they meet with an small accident. Sitabai is hit on head and suffers a neural condition in which she looses control of her body bellow neck (also known as Quadriplegia). She is able to talk and eat but not able to move her hands and legs. Pratap is shocked with this situation and Shirish tells him that this ailment is beyond any treatment and Sitabai may have to live with this. It was very difficult situation for Pratap to convey Sitabai that she will have to suffer on this fashion for rest of her life. So he decides to tell her that this will be cured, but not sure how many days or months it will take. She believes him, but as time passes, she realizes that this situation is not going to change. On her birthday after the grand celebration will all family and friends for village , she expresses her mind to all saying she is very happy right now, but she wants to die now. Everyone is shocked by this, but no one takes this seriously.

Sitabai is consistent with her request though. Initially Pratap just ignores this, but she always come to the topic. Her argument was if laws are there to help everyone live with dignity and pride, in case of people like her, it should have provision to choose death with dignity. For a active person like her, if she is not able to move a bit on her own, she will prefer to die. Pratap tries to convince her in every way possible. He also tries to tell her the law are to protect people and will never agree for this kind of ideas. Slowly everyone around Sitabai is accustomed to her life, but she is very upset with the whole situation. Most torturous thing for her was getting so many things done by all the near and dear ones. If situation is not going to change, it is better to die, is her thought always.

On one of the very busy day in office, the nurse who is hired to take care of Sitabai has some reason to go home early. Veena had some extra work and has to get some things for Nikhil's school, so they go shopping. Pratap reaches home before Veena and is surprised to see locked house. He opens the door and enters house and goes to see Sitabai. When he enters the room, he finds her crying and the room is full of foul smell. He is really upset by now, as he was about to call Veena, she enters house. He screams at her and she just keeps quiet and does the cleaning. After coming out of Sitabai's room, she gives it back to Pratap. She explains how she has been working hard with him and without any complaint. This causes some sour feelings between them. And at this moment he really starts thinking seriously about Sitabai's request for mercy death.

Pratap with all his knowledge puts up a case for mercy death for his mother. Does he succeed in his case ? What was the reactions of people around the family ? What was the reaction of public in general ? Can Sitabai get a her Mercy death sanctioned ?

The movie has handled a very different subject and I feel with a good success. We do see a lot of people around us who are suffering and some of them really wishing for a quick death. Suicide and mercy death has a very thin line between them in these kinds of situations. Is it so simple to take a decision on it ? Is there a real solution to this ? Atul Kulkarni and other actors have really put in lot of efforts in this movie and is has really come out well. Be careful to watch this movie, if you are very emotional.

Do write your thought about the subject, and the movie in the comments section.

Cast

• Atul Kulkarni अतुल कुलकर्णी
• Jyoti Chandekar ज्योती चांदेकर
• Kavita Medhekar कविता मेढेकर
• Tushar Dalavi तुषार दळवी
• Vighnesh Joshi विघ्नेश जोशी
• Pratibha Date प्रतिभा दाते
• Pravin Tarade प्रवीण तरडे
• Nitin Dhanuke नितीन धानुके
• Snehal Ghayal स्नेहल घायळ
• Rohit Pathak रोहित पथक
• Tejan Maajgaokar तेजन माजगावकर
• Nagesh Bhosale नागेश भोसले

Direction

• Sanjay Surkar संजय सूरकर

Link to watch online

Information on disease

जेल (JAIL)

ही गोष्ट आहे "पराग मनोहर दीक्षित" याने जेल मध्ये घालवलेल्या वास्तव्याची. तर गोष्ट अशी आहे की, पराग मनोहर दीक्षित हा एका चांगल्या कंपनी मध्ये रिजनल डायरेक्टर म्हणून नोकरी करत असतो. हा अत्यंत हुशार आणि कष्टाळू असतो. गुन्हेगारी वृत्तीचा मागमूस देखील याच्या मनात कधीच नसतो. याचे मानसी नावाच्या एक एयर होस्टेस वर प्रेम असते. दोघेही एकमेकांवर मनापासून प्रेम करत असतात पराग एका मित्राबरोबर "केशव राठोड" बरोबर राहत असतो. केशव हा एका कार कंपनीमध्ये सेल्स मॅनेजर असतो. केशव, हा पराग च्या सगळ्याच वस्तू वापरत असतो, अगदी मोबाईल पासून ते टॉवेल पर्यंत. परागला त्याचे काहीच वाटत नसते. थोडक्यात सांगायचे म्हणजे या दोघांची खूप मैत्री असते, आणि परागचा केशववर विश्वास असतो.


तर एक दिवस परागला केशव फोन करतो आणि त्याला ऑफिसमधून लिफ्ट मागतो. दोघे येत असताना पोलिसांची गाडी त्यांचा पाठलाग करू लागतो. पराग गोंधळून जातो, गाडी हळू करतो, तर केशव त्याला गाडी हळू न करण्याचा सल्ला देतो, पण त्याच दरम्यान पोलीस त्यांना गाठतात. पोलिसांनी पकडल्याबरोबर केशव पोलिसांवर गोळीबार करतो. परागला काहीच समजत नाही नक्की काय होतंय, पोलीस गोळीबारात केशव जखमी होतो, परागच्या गाडीची झडती घेतली जाते आणि नको ते घडते, केशवने त्या गाडीत ड्रग्स ठेवलेले असतात. पोलीस परागला पकडून जेलमध्ये टाकते. पराग निरपराधी असतो, पण पोलिसांपुढे तो ते सिद्ध करू शकत नाही.


मानसी व परागची आई, वकील ठरवतात. परागला निदान बेल वर तरी बाहेर येत येईल, असा विश्वास वकील त्यांना देतो. वकिलांची भरमसाठ फी द्यायची पण  कबुल करतात. वकील केस लढतो, पण परागला बेल मिळत नाही. त्याची केस कोर्टात दाखल होते आणि त्याला १० वर्ष सक्त मजुरीची शिक्षा मिळते. त्याच्या केसचा निकाल लागायलाच २ वर्ष लागतात. त्यात त्याला बेल तर मिळतच नाही.


या २ वर्ष्यातील त्याच्या जेलच्या वास्तव्यात त्याला बरेच अनुभव येतात. जेल मध्ये सक्त मजुरीची शिक्षा भोगत असलेला, पण मनोवृत्तीने गुन्हेगार नसलेला "नबाब" नावाचे पत्र सूत्रधाराचे काम करतो. नबाब परागला जेलमधील बऱ्याच गोष्टी समजावून सांगतो. त्याची स्वताची गोष्ट सांगतो, तो कसा काय जेल मध्ये आला.

परागला स्वताला खूप आशा असते, की त्याला बेल मिळेल आणि तो बाहेर येईल, पण तसे होत नाही. उलट केशव राठोड जो पोलीस गोळीबारात जखमी झालेला असतो व कोमात गेलला असतो,  त्याचे निधन होते. परागला जो सोडवू शकत असतो त्याचेच निधन होते त्यामुळे परागच्या सगळ्याच आशा मावळतात. त्यातच, एक गुन्हेगार, ज्याने दारू पिऊन गाडी चालवल्याने ६ लोकांचा मृत्यू झालेला असतो, तो बेल वर सुटतो. हे बघून परागचा तोल जातो व पराग त्याला बेदम मारतो. परिस्थितीने गांजून गेलेला पराग, खूप हिंस्त्र होतो. पण नबाब तरी त्याच्या पाठीशी उभा असतो. मानसीला खूप मोठ्या कंपनीमध्ये अमेरिकेत नोकरी मिळते. मानसीने ती नोकरी करावी असे परागला वाटते, कारण त्याच्याजवळील सगळीच आशा संपलेली असते. त्यात त्याला १० वर्ष सक्त मजुरीची शिक्षा मिळते. शेवटी पराग हा निरपराध आहे हे सिद्ध होते का?, मानसी त्याला सोडून जाते का ? हे बघा "जेल" मध्ये.


जेल मध्ये असलेले गुन्हेगार २ प्रकारात मोडतात. एक म्हणजे अट्टल गुन्हेगार, जे जेल मध्ये राहून देखील दादागिरी करणे, जेल मध्ये राहून देखील बाहेरील गुन्हे घडवून आणणे अश्या गोष्टी करत असतात. दुसरा प्रकार म्हणजे, ज्यांनी रागाच्या भारत, किंवा चुकीने गुन्हा केला आहे, पण आता पश्चाताप करीत शिक्षा भोगत आहेत. सगळ्याच गुन्हेगारांनी आशा कधीच सोडलेली नसते हे पण या सिनेमात दाखवले आहे. जेल मधून बाहेर पडण्यासाठी काय काय गोष्टी केल्या जातात याची पण बर्यापैकी माहिती मिळते. 



मला स्वताला हा सिनेमा खूप आवडला. सिनेमा बऱ्यापैकी दुखद आहे. पराग आता कधीच बाहेर पडू शकणार नाही असे वाटायला लागते, पण तरी सिनेमात आशेचा किरण आहे. एकूण जेलमधील गुन्हेगारांची अवस्था बघितल्यावर वाईट नक्कीच वाटते. पावसाळ्यात जेल मध्ये खूप जास्त गुन्हेगार येतात, कारण जे लोक फुटपाथवर राहतात, त्यांना पावसाळ्यात जेल मध्ये राहणे हे सोयीचे आहे हे वाक्य ऐकून अंगावर शहारा येतो व भारतात लोकसंख्या खूपच प्रमाणात वाढते आहे याची मनाला कुठेतरी जाणीव होते. सिनेमात काही दृश्ये थोडीशी भडक आहेत, पण तो सोडता सिनेमा सगळ्यांनी बघण्यासारखा आहे. म्हणजे १४ वर्ष्यावरील मुलांनी हा सिनेमा बघायला हरकत नाही असे मला वाटते.


तुम्ही सिनेमा बघितला असल्यास, किंवा मी जे काही लिहिले आहे त्यावर काही प्रतिक्रिया दिल्या तर निश्चित छान वाटेल.

This a story of Parag Manohar Dixit and his life in jail. Parag is an executive with a renowned company and is recently promoted to regional director's post. He is a bright and hardworking person, very sincere in his work. He is a gentleman and god fearing. He is in love with Manasi who is flight attendant / air - hostess with an airline company. Parag is staying with a friend Keshav Rathod. Keshav is a sales manager with a car sales company. Both are good friends, but Keshav has a bad habit of using everything that belongs to Parag from Mobile phone to bath towels. Bus since they have good mutual trust, Parag always ignores these small things.

One evening as Parag is leaving for home from office, he receives a call from Keshav, requesting him to pick him up in his car on the way home. After few minutes of picking him up, a car starts chasing them, and they quickly realize that is was a police car. Parag is scared and being a straightforward person, slows down his car. Keshav suggests him the reverse, and tells him to speed up and escape. In the meantime Police car overtakes them and stops them. Before Parag could realize anything Keshav jumps out of the car and tries to run. He takes out a revolver and shoots at Police. Parag is stunned with all this and freezes on the spot. Keshav is injured in the encounter and Parag is arrested. Police seize drugs from the car. Keshav was carrying high quantity of drugs worth hundreds of thousand rupees. Parag is arrested under drug trafficking and put in custody. Though Parag is innocent he has no way to prove it, but to wait for Keshav to gain conscious and talk it out.   

Parag's mother and Manasi try hard to get him out of custody. They hire a good lawyer. Lawyer assures them that he will be granted bail soon. He charges huge amount of fees for this. The lawyer tries, but not successful to get bail and Parag is sent to jail. Finally the case hearing begins, and goes on for two years, in which time Parag does not get bail and finally he is given 10 years of rigorous  imprisonment. 

This movie is mostly about these 2 years, and Parag's experiences in the jail. There is a senior prisoner called Nawab. He is a under long term imprisonment but is a nice person by nature. He mentors Parag about the life in jail. He also narrates his own story on how he landed up in jail for such a long term. 

There are two types of prisoners in Jail. Some are real prisoners, who are trying to dominate within jail too, and have links outside and still involved in the underworld world outside. The other type is of those who have committed crime in spurt of a moment, and now are repenting for that moment. But irrespective of the type, all are hopeful of getting out of the jail one day, and lead their life outside. The movie gives lot of insights in the life within jail. 

All along this, Parag is also hopeful of getting released on bail and also proven innocent. But the person accompanying Parag, Keshav Rathod, who is in coma in the encounter with Police officers, dies in hospital. This was Parag's last hope of release. This frustrates Parag a lot. In the meantime, a prisoner inmate, who is very wealthy and is in jail for drunk driving and killing 6 people in road accident. This person gets bail and Parag looses his patience and in frustration beats up this prisoner. Nawab helps him in all the bad patches, because he always believed that Parag is innocent and a good person by nature. During this time, Manasi gets a good break with an American company. Parag has lost all hopes of his release, so he advises Manasi ti take up the job. Is Parag proved innocent ? Does Manasi go for the high flying job ? Needs to be watched in the movie "Jail".

The movie is well made by Madhur Bhandarkar. The whole episode is sad and highlights some dark sides of todays society, but throughout the movie, there is always a ray of hope depicted nicely by the director. In one scene there are suddenly lot of prisoner brought in the jail and a seasoned prisoner remarks, since it is beginning of rainy season, many homeless commit small crimes and make sure they are jailed, just to escape the harsh weather outside. This highlights population related problems in metro cities in India. The movie has some scenes not fit for children, but should be make a good family movie for grown up kids and adults. 

The movie leaves a fact in our minds at the end the factual numbers of prisoners are shown.  "Out of 3.73 lakh prisoners in india, 2.45 lakhs have not yet been found guilty. They may be innocent...". We need to think over it.

Do leave your comments about the movie as well as review in the comments section.

Cast

• Neil Nitin Mukesh  नील नितीन मुकेश -  Parag dixit
• Mugdha Godse  मुग्धा गोडसे -  Manasi Pandit
• Arya Babbar आर्य बब्बर -  Kabir Malik
• Chetan Pandit चेतन पंडित -  Aravind Joshi
• Rahul Singh   राहुल सिंग - Abdul Ghani
• Vinay Aravind Lad विनय अरविंद लाड - Vinay Lad
• Ashok Samarth  अशोक समर्थ  -  DCP nagesh Patil
• Sandip Mehta संदीप मेहता  -  Harish Bhatiya
• Navani Parihar  नवनि परिहार  -  Alka Dixit
• Mahish Mehta  महिष मेहता - Galib Suratwala
• G.K.Desai  जी. के. देसाई -  G.K.Desai
• Raj Nair  राज नायर -  Anna
• Manoj Bajpeyi  मनोज वाजपेयी -  Nabab
• Ali Quli   अली कली -  Joe D'souza
• Parvez Khan  परवेज खान -  Bababhai
• Atul Kulkarni  अतुल कुलकर्णी -  Guest appearance

Direction

• Madhur Bhandarkar मधुर भांडारकर

 

Link to watch online

Movie DVD 

दहावी फ (Dahavi Pha)

02 

 रावसाहेब पटवर्धन शाळेत (किंबहुना कुठल्याही शाळेत) वर्ग मुलांच्या कुवतीनुसार निर्माण केलेले असतात. त्यात मुख्यत्वेकरून "अ" तुकडी हुशार मुलांची तर बुद्दू मुलांची तुकडी "फ" असा एक अलिखित नियमच आहे. तशीच "दहावी फ" हि रावसाहेब पटवर्धन शाळेतील मुलांची तुकडी. या तुकडीतील मुले, हि गरीब आई-बापांची, ज्यांना पोटापाण्याची सोय लावण्यासाठी होण्याऱ्या कामाच्या रगाड्यात मुलांकडे लक्ष द्यायला वेळ नसतो अश्या गरीब आईबापांची असतात. दहावीच्या सहामाही परीक्षेत इतर तुकडीतील सगळी मुले चांगल्या मार्कांनी पास होतात तर दहावी फ मधील फक्त ३ मुले अतिशय कमी मार्कांनी सगळ्या विषयात पास होतात व इतर मुले नापास झालेली असतात.


आधीच निकाल खराब लागलेला, त्यात अ तुकडीतील एक मुलगा, फ तुकडीतील मुलाला चिडवतो. त्यात सगळी तुकडीच एकमेकांशी भांडायला लागते. आता या भांडणात नक्की कोणाची चूक हे समजून न घेता, चूक फ तुकडीतील मुलांचीच असणार असा शिक्षकांचा समज होतो आणि ते फ तुकडीतील सगळ्या मुलांना ५० रुपयांचा दंड ठोठावतात. या सगळ्या प्रकाराने फ तुकडीतील मुले खूप चिडतात व रागाच्या भरात शाळेत तोडफोड करायचा निर्णय घेतात.



एके दिवशी रात्री व्यवस्थित प्लान करून मुले शाळेतील प्रयोगशाळेवर हल्ला करतात. त्यांना रस्त्यावरील एक मुलगा मदत करतो. शाळेत तोडफोड तर करतात, पण त्या तोडफोडीत सामील असलेल्या "सिद्धार्थ जाधव" नावाच्या मुलाची ओळख दुसऱ्या दिवशी शाळेतील शिपायाला पटते. आता एक मुलगा फ तुकडीतील आहे असे कळल्यावर सगळी मुले फ तुकडीतील असणार असा सगळ्यांचा विश्वास बसतो. प्राचार्य पोलिसांकडे तक्रार करण्याचे ठरवतात.



शाळेत गणित व शास्त्र शिकवणारे शिक्षक गणेश देशमुख हे मात्र फ तुकडीतील मुलांना मिळण्याऱ्या वागणुकीवर खुश नसतात. त्यांना या मुलांबद्दल तितकेच प्रेम असते, जितके त्यांचे अ तुकडीतील मुलांवर असते. ते मुलांना प्रेमाने विचारतात कि अशी नासधूस का केलीत? पण सुरवातीला मुले नीट उत्तरे देत नाहीत. पण जेव्हा मुलांना खात्री पटते कि देशमुख सर चांगले आहेत तेव्हा हि मुले सगळे खरं खरं सांगतात. मग या तोडफोडीची प्रायश्चित्त म्हणून सगळी उपकरणे मुलांनी स्वताच्या मेहनितीने भरून द्यायची असे ठरवतात. मुले पण त्याला होकार देतात. काही गोष्टी तर दुरुस्त करून वापरणे शक्य असते पण काही गोष्टी विकत घ्यायला लागणार असतात. या सगळ्याचा खर्च २५००० येणार असतो, तो खर्च सगळी मुले काम करून, पैसे जमा करून भरून देण्याचे ठरवतात. आता या मुलांना या सगळ्यात यश येते का ? या मुलांना इतर शिक्षक आणि विद्यार्थी समजून घेतात का हे बघा "दहावी फ" मध्ये.

सिनेमा अतिशय उत्तम आहे. घरातील समस्त जनांना घेऊन बघण्यासारखा आहे. सिद्धेश जाधव ची आई देशमुख सरांबरोबर जे काही बोलते ते अगदी खरं आहे व खूप विचार करण्याजोगे आहे. देशमुख सर त्यांच्या कॉलेजजीवनातील प्रसंग सांगतात तो खूप चटका लावण्यासारखं आहे. अतुल कुलकर्णीचा गणेश देशमुख खूपच छान, त्याचबरोबर ज्योती सुभाषची भूमिका पण अतिउत्तम. सिनेमातील सगळेच लोक आपापल्या परीने चांगली भूमिका करतात.

अगदी सामान्य वाटणाऱ्या मुलांमध्ये पण खूप काही चांगले गुण असतात, त्याची चांगली जोपासना करायला पाहिजे असा संदेश हा सिनेमा देऊन जातो. सिनेमा अगदी जरूर बघावा असाच आहे. तुमच्या प्रतिक्रिया जरूर लिहा.

Raosaheb Patwardhan School has sections of students in every class according to merit. Section A are all bright & studious student and Section F is all dull. This is the usual convention in most Indian schools. Same is the case with this 10th F of Raosaheb Patwardhan High School. Most of the students in 10th F class are from poor families, where parents have to work hard, and do not have time to pay attention to the kids.

In the mid term examination almost all the students from section A through E pass, but from section F only three pass with minimum passing scores and all others fail in one or more subjects. Because of this, school principal warns section F students, that unless they show improvement immediately, they will not be allowed to appear for the board examination. And we all know how important is Board Examination in India.



All the section F students are upset due to the poor results, and to add fuel to fire a boy from section A comments and teases section F boys. This leads to a fight in the school and the section F children were held responsible. They are all made to pay Rs. 50 fine, despite of their bad economic condition. Disturbed by this injustice, they decide to break open the school and take revenge.

Soon one of the nights, they make a plan and attack the school. They destroy several things, but main destruction was the science lab. One street boy also helps them in the process. While doing this, one of the watchman get small injury. But he recognizes one of the students in the gang. He identifies Sidhharth Jadhav of section F. Now since Sidhharth is from Section F, the authorities conclude that all the children of same section were in the gang. The principal decides to involve police in the incidence.


Ganesh Deshmukh, Science and Mathematics teacher is a balanced person, and he loves the Section F as well as section A. He takes initiative and intervenes. He convinces principal that involving police will have multiple implications and might earn bad name for the whole school. He starts talking to the section F students. Initially the students are reluctant to talk to him, but slowly they realize, he is really considerate and is caring for them. Finally the students confess and ask for his guidance.



Prof. Deshmikh strikes a deal with the children. To protect them from police complaint and other embarrassments they should earn money and rebuild all the things they broke. Also they can repair the things themselves if they can, to save some money. Total expenses are estimated to be Rs. 25,000. The students take the challenge and start working on it as a team. Can the students do it ? Do they get help from others ? Do they get help from teachers.? Do they accept this help.? To get answers to all these you should watch "Dahavi Pha. 



The movie is really good and I would recommend to all. This is an entertaining movie. Some conversations are really thought provoking. Conversation between Prof. Deshmukh ans Sidhharth's mother is one such. Prof. Deshmikh's incidence from his college is really touching. Atul Kulkarni is really good like most of his recent roles. Jyoti Subhash is good too. In general all the people have acted well, though many of the students are new actors.



This movie highlights the point, how ordinary looking kids have some good talent and skill, which just needs a bit of polishing and it glows. Do watch the movie if you have not. And do write your comments in the comments section below.


Cast

• Atul Kulkarni  अतुल कुलकर्णी
• Rajesh More  राजेश मोरे
• Shreeram Ranade श्रीराम रानडे
• Yashodhan Baal  यशोधन बाळ
• Satish Taare सतीश तारे
• Sunil Godase  सुनील गोडसे
• Sampat Kambale  संपत कांबळे
• Jyoti Subhash ज्योती सुभाष
• Milind Gunaji मिलिंद गुणाजी
• Renuka Daftardar रेणुका दफ्तरदार

Direction

• Sumitra Bhave सुमित्रा भावे
• Sunil Sukhthankar सुनील सुखटणकर

Link to watch online


Movie

नटरंग (Natrang)

गुणा उर्फ गुणवंत कागलकर हा एक गरीब शेतमजूर. पण कलेची अतिशय आवड. गावात तमाशा आला कि घरादाराचे भान विसरून तमाशाला जाणार त्यातली कला बघणार आणि आपण पण कलेमध्ये काहीतरी करावे अशी स्वप्न बघणार. गुणाबरोबर त्याचे काही मित्र देखील अश्याच वेडाने भारावलेले. सगळ्याच मित्रांचे पोट त्यांच्या मालकाच्या मर्जीवर अवलंबून असते. त्यात एक शेतकरी, शेतावरील मोट काढून टाकून त्यावर इंजिन बसवतो. सगळ्या मजुरांचा रोजगार जातो.


सगळे एकत्र बसून यावर काय तोडगा काढता येईल याचा विचार करतात. त्यात गुणाला एक विचार मनात येतो. कि सगळे जण कुठल्या न कुठल्या कलेत पारंगत आहेत, तर मग आपण सगळे मिळून एक तमाशाचा फड काढू या. सगळे याला होकार देतात. त्यात गावातील एक पांडव म्हणून माणूस बरीच वर्ष तमाश्यात काम करून अनुभवी झालेला असतो. त्याला बरोबर घेऊन हे तमाशाचा फड काढतात. गुण खूप छान वग लिहितो. सगळे जाणं सराव करतात. आणि मधेच पावूस पडू लागतो त्यामुळे सगळे मित्र शेताची काम करायला फड सोडून निघून जातात. पण गुणा तमाशाचा फड काढायचा याने खूपच भारावलेला असतो. तो सगळा जीव लावून एक छानसे नाटक लिहितो. पण तमाश्यात बाई नसली तर लोक कसे येणार यामुळे सगळे लोक मग बाई शोधायला बाहेर पडतात. शेवटी एक माय-लेक सापडते. या दोघी तमाश्यात यायला तयार होतात. नयना कोलापुरकर आणि गुणा कागलकर यांचा फड तयार होतो.


नयना कोलापुरकरच्या मते जर फडत नाचा नसेल तर फड काही प्रसिद्ध होणार नाही. तिचे इतके ठाम मत असते, कि फडातील सगळे लोक मग नाचा शोधायला बाहेर पडतात. नाचा व्हायला कोणीच तयार होत नाही. शेवटी, आता नाचा नाही म्हणून फड बंद करायचा कि स्वत: नाचा व्हायचे या संभ्रमात गुणा पडतो. शेवटी तमाशा काढायचाच याचा विचार इतका जबरदस्त असतो, कि गुणा नाचा व्हायला पण तयार होतो. एकदम पहेलवान असणारा गुणा एकदम बायकी रूप घेतो, व नयना कोलापुरकर आणि गुणा कागलकर यांचा तमाशाच फड गावोगावी तमाशा सदर करायला तयार होतो. पुढे या फडाला प्रसिद्धी मिळते का, गुणाच्या घरातील लोकांचे गुणाशी संबध कसे बदलतात, गावातील लोकांचे गुणाबद्दल काय मत होते, हे सगळे बघा नटरंग मध्ये.


सिनेमा उत्तम आहे. पण मी जितके काही या सिनेमाबद्दल ऐकले तितका सुंदर नाही वाटला. शेवट खूपच ओढला आहे असा वाटते. म्हणजे गुणाच्या बायकोला लोक काय काय बोलतात ते ठीक असेल, पण नंतर फडातील लोकांवर अत्याचार, वगैरे अतिशय जास्त वाटले. यापेक्षा जेव्हा त्याला प्रथम बक्षीस मिळते तेव्हाच, वडिलांना भेटायला येऊन, लोक कलेचा आदर करतात असे सांगून सिनेमा संपवला असता तरी चालले असते. शेवट उगाचच ओढून ताणून आणला आहे असे वाटले. सिनेमातील गाणी तर खूपच श्रवणीय आहेत. अतुल कुलकर्णीने खूपच छान भूमिका निभावली आहे. त्याचा नाच, व आधीचा पहेलवान गुणा दोन्हीहि खूपच छान. सोनाली ठीक. हि दिसते खूप सुंदर. नाच देखील चांगले केले आहेत. एकूण सिनेमा चांगला आहे. बघावा असा आहे, पण पुन्हा पुन्हा बघावा असा नक्कीच नाही.

This is a story of an Artist. Gunawant Kagalkar alias Guna is a working on daily wages with farmers. He likes a watch folk artists performing in his village and always dreams of becoming one. He is pushed to get into this profession when the villagers are getting electrical equipments to do some of the farm work. Guna along with some of his firends, decides to form a folk art group to perform and earn some money. They decide to do this in the free time after harvest season, when there is not much work in the fields. They contribute money and get the music instruments required and start practicing. Guna has talent for acting as well as writing. He writes good plays. As the group start building up, they feel a need for a lady performer. Pandoba takes a responsibility and manages to get a talented lady "Nayana" who could act and dance.

Nayana starts practicing with the troupe and insists that there has to be a Nacha (eunuch) in the group. Those time,most of the famous "Tamasha" groups has Nacha and was popular for the ability of cracking jokes. After lot of deliberations, Guna decides to play a role since there was no other person available and without that the group might fall apart. Guna has to put in a lot of hard work since he is a body builder and macho personalty. He has to go on diet program and learn the way ladies behave and move along. He just does this for his love for the art and compulsion to run the group.


Finally the group is ready to perform and starts performing. But does this get some money to the troupe ? Are they able to perform well over time ? Does this end the hard work for all the members ? How does Guna manage this duel role in life ? How he manages his relationships with family and friends ?

Atul Kulkarni is really good in this movie in the Role of Guna. He appears to have put in real hard work to justify the initial Guna the farm worker with excellent physique and then Nacha with drastically different and feminine looks. Other cast has performed well too. Though a bit lengthy after a certain point, a worthwhile movie to watch I would say.



Cast

• Atul Kulkarni अतुल कुलकर्णी
• Sonali Kulkarni सोनाली कुलकर्णी
• Kishor Kadam किशोर कदम
• Kishor Choughule किशोर चौघुले
• Vibhavari Deshpande विभावरी देशपांडे
• Uday Sabnis उदय सबनीस
• Guru Thakur गुरु ठाकूर
• Sunil Deo सुनील देव
• Siddhesh Zadbuke सिद्धेश झाडबुके
• Sandesh Jadhav संदेश जाधव
• Prashant Tapasvi प्रशांत तपस्वी
• Mangesh Satpute मंगेश सातपुते
• Rajesh Bhosale राजेश भोसले
• Ganesh Revdekar गणेश रेवडेकर
• Santosh Shinde संतोष शिंदे
• Viththal Umap विठ्ठल उमप
• Amruta Khanvilkar अमृता खानविलकर

Direction

• Ravi Jadhav रवी जाधव

Link to watch online 

Marathi DVD